خبرگزاری پامیر -->  هنر ربان دوزی بانوان در جبرئیل(عکس)

هنر ربان دوزی بانوان در جبرئیل(عکس)

به گزارش خبرگزاری پامیر(pamirpress.com)، یکی از دلایل عمده ی عدم انکشاف صنایع دستی بانوان موجودیت کالا های وارداتی در بازار می باشد و تا زمانی که از وارد کردن کالاهای تولید شده به کشور جلوگیری نشود، احتمال رشد صنایع دستی داخلی بسیار کم است 

تاریخ انتشار:   ۱۲:۵۲    ۱۳۸۹/۷/۲۸

کد خبر: 7277

منبع:

نسخه چاپی

به گزاش خبرگزاری پامیر(pamirpress.com)، ربان دوزی از جمله هنرهایی است که از مدتی به این سو در شهر هرات علاقه مندان خاصی را جذب زیبایی و ظرافت خود نموده است.

از مدت یک و نیم سال بدین سو، بانوان زیادی به یاد گیری و یا کار با ربان پرداخته اند اما با وجود  تمام زیبایی، ظرافت و علاقه مندانی که این هنر دارد، طی این مدت انکشاف چندانی نکرده است.

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738471619.jpg

علت این عدم گسترش را ربان دوزان چنین بیان می کنند:

سکینه حسینی یکی از ربان دوزان آموزشگاه حرفوی جبرئیل، در این رابطه چنین می گوید: " با تاسف ما طی این یک سال غیر از سفارشاتی که گرفتیم دیگر نتوانستیم صنایع دستی داشته باشیم تا برای فروش به بازار عرضه کنیم."

او علت این موضوع را عدم دسترسی به بودجه کافی عنوان نموده گفت:" کارهایی که ما تا حال داشتیم فقط در حد سفارشاتی بوده اند  و ما چون بودجه کافی در دسترس نداریم و نمی توانیم ربان را خریداری کنیم بنابر آن تولیدات خود را وسعت داده نمی توانیم."

گفتنی است که صنایع دستی این بانون شامل سرویس کامل آشپزخانه و اتاق پذیرایی می باشد.

درهمین حال راحله عسکرخانمی  است که از درس و تحصیل به دور مانده است. او یادگیری این هنر را در زندگی خود مهم قلمداد نموده گفت: " متاسفانه بنابر شرایط بد اقتصادی خانواده ام، من نتوانستم که درس بخوانم و از نعمت سواد محروم مانده ام و از این بابت همیشه احساس بدی داشتم ولی از زمانی که این هنر را آموختم و مصروف کار هستم احساس خوبی به من دست داده است و دیگر احساس بیهودگی نمی کنم."

او که روز هشت الی نه ساعت را صرف رباندوزی وگاهی بافتنی می کند از ناحیه چشم آسیب زیاد دیده و طی سه سالی که کار می کند نور چشمانش ضعیف شده است.

او از وضع کاری خود تا حدودی اظهار رضایت نموده، علت نارضایتی اش را چنین شرح داد: " این کار بسیار زحمت دارد و باعث مشکلات زیادی از ناحیه چشم انسان می شود و از طرفی چون از صبح تا عصر باید یک گوشه نشسته باشم و کار کنم خسته می شوم ولی در عوض اینقدر زحمت،  نمی توانم پول خوبی بدست بیاورم."

کبری حیدری یکی دیگر از شاگردان آن آموزشگاه در بخش بافتنی، نیز از نبود بودجه برای رشد کار بافتنی رنج می برد، او می گوید:"  دو سال است من که تمام مدل های بافتنی را آموخته ام و مدت یک و نیم سال می شود که در این آموزشگاه بافتنی را به دیگر شاگردان آموزش می دهم ولی با تاسف که ما تا حال نتوانستیم بافتنی های خود را تا حال به بازار عرضه کنیم و آن را  به فروش برسانیم ."

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738472305.jpg

خانم حیدری از علاقه مندان زیاد بافتنی یاد نموده، گفت: " در اوایل ما شاگردان زیادی هم در بخش بافتنی وهم در بخش ربان دوزی داشتیم اما  به مرور زمان وقتی که شاگردان دیدند باید پول خودشان را مصرف کنند و نخ یا ربان خریداری کنند و بعد هم آن را کسی به قیمت مناسب از آنان خریداری نمی کند این کار را رها کردند."

او عدم بازاریابی درست را عامل این مشکل دانسته وضمن اشاره به روی تلویزیونی که در حال بافتن آن بود،  گفت:" به عنوان مثال من نخ این رو تلویزیونی  را به 80 افغانی خریداری کردم دو یا سه روز وقت خود را روی آن می گذارم تا آن راببافم اما زمانی که آن را به بازار برای فروش می برم به 50 افغانی آن را از من خریداری می کنند.

در عین حال معصومه صابری مسوول آموزشگاه حرفوی جبرئیل با تایید صحبت های شاگردان و شاملین این آموزشگاه حرفوی، گفت: " از زمانی که ما کار آموزشگاه را آغاز کردیم و خواهران ما اینجا مصروف کار اند به جز ریاست امور زنان ولایت هرات هیچ نهادی با ما در هیچ بخشی همکاری نکرده است. ما در حال حاضر در بخش های بازار یابی بودجه وعدم موجودیت مکان مناسب مشکلات زیادی را متحمل می شویم."

وی افزود: "در ابتدا که ما آغاز به کار کردیم بخش های حرفوی ما شامل خیاطی، گلسازی، مکرومه بافی ربان دوزی و بافتنی بود اما  تنها بخشی که تا حال فعال مانده است بخش ربان دوزی می باشد چون تازه وارد افغانستان شده است هنوز علاقه مندان خود را دارد اما به دلیل کمبود بودجه و عدم انکشاف کار بخش بافتنی و خیاطی ما کاملا بسته شد."

خانم صابری از علاقه زیاد این بانوان هنرمند یاد نموده گفت:" چیزی که باعث امیدواری من بوده علاقه زیاد این خانم ها است  که تا حال این هنر به فراموشی سپرده نشده است،  اگر این بانوان علاقه نمی داشتند یک و نیم سال را بدون داشتن یک دستمزد خوب کار نمی کردند."

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738471818.jpg

همچنان خانم صابری از موسساتی که صنایع دستی خانم ها حمایت می کنند می خواهد که جهت رشد صنعت دستی این بانوان با آنها همکاری نماید. او به این باور است که اگر در قسمت بودجه و بازاریابی با آنها همکاری صورت گیرد آنان بیشترین جنس را با کمترین قیمت به بازار عرضه خواهند کرد.

قابل یاد آوری است که در این آموزشگاه حرفوی بیش از بیست نفر خانم در بخش های ربان دوزی و تعداد کمی در بخش بافتنی و مکرومه بافی مصروف کار اند و انتظار روزی را می کشند که توسط پول دسترنج خود بتوانند به اقتصاد خانواده ی خود کمک نمایند.

این در حالی است که مسوولین مدیریت اقتصاد ریاست امور زنان می گویند که فقط کورس های سواد آموزی این مرکز را تحت پوشش قرار داده اند و هر ماه ضمن بازدید کورس ها، به آنها کمک می کنند اما تا اکنون موفق نشده اند که بخش حرفوی این مرکز را تحت پوشش قرار دهند.

بسم الله رحیمی مدیر اقتصاد ریاست امور زنان، می گوید:" ما به موسسات پیشنهاد می کنیم اگر آنان قبول کنند، این مراکز تحت پوشش قرار داده می شوند اما اگر موسسات قبول نکنند ریاست امور زنان و یا مدیریت اقتصاد در این قسمت بودجه ای ندارد."

با این وجود مدیر اقتصاد ریاست امور زنان، اظهار امیدواری نموده گفت:" احتمال می رود که دفتر دبلیو اف پی در آینده آموزشگاه حرفوی این بانوان را تحت حمایت قرار دهد."

صنایع دستی بانون هرات، در حالی به رشد نرسیده است که بیشتر صنایعی که در مغازه های شهر دیده می شوند کالا های وارداتی اند و گفته می شود تا زمانی که از واردات کالاهای تولید شده از سایر کشورها به داخل کشور جلوگیری نشود احتمال رشد صنایع دستی داخلی بسیار محدود و کم می باشد.

گزارشگر: زهرا مصیبی

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738474851.jpg

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738474270.jpg 

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738472689.jpg

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738474346.jpg

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738472001.jpg

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738472188.jpg

http://www.pamirpress.com/pics2/201010/201010200738472257.jpg